DİNî-TASAVVUFî HALK EDEBİYATI NAZIM ŞEKİLLERİ
Dinî-tasavvufî halk edebiyatı XII. Yüzyılda Türkistan’da Ahmed Yesevî ile başlar. Bu edebiyatı “tekke” veya “tasavvuf” edebiyatı adı ile de vasıflandırabiliriz. Bu sahada yazılan eserler de çeşitli uruplara ayrılabilir.

İlâhi: Dinî-tasavvufî halk edebiyatının en fazla benimsenmiş türüdür. İlâhiler aynı zamanda aruz vezni ile de söylenebilirler. Koşma nazım şeklinin yedili, sekizli, on birli hece vezni ile söylenmişlerdir. Koşmadan konuları ve besteleri bakımından ayrılır. Biraz müzikten anlayanlar ilâhi tarzı bir besteyi rahatlıkla anlayabilir.
İlâhiler tasavvuf felsefesini, Allah aşkını terennüm eden manzum eserlerdir. Bilhassa Yunus Emre bu türün en mükemmel örneklerini sergilemiştir.

Nefesler de bir ilahi türüdür, fakat daha ziyade Bektaşî şairlerinin kendi felsefî düşünüşlerini ortaya koyar

Dini Tasavvufi Nazım Şekilleri, Dini Tasavvufi Halk Edebiyatı, Nazım Şekilleri, Nazım Türleri,
Eğitim ve Ögretim Eğitim ve Ögretim